Koos Speenhoff was een complex man......

Uitgaansleven Indexpagina

Koos Speenhoff II

Koos Speenhoff was een schaamteloos zanger van echte smartlappen. Soms denk je dat Speenhoff de ellende der minstbedeelden werkelijk aan het hart ging; soms krijg je juist de indruk dat hij die ellende makkelijk uitbuitte. Want hij voelde haarfijn aan, hoe zijn publiek geëpateerd werd door de zielige wederwaardigheden van de underdog. Zolang ze er maar niet dirèct mee te màken hadden, of er door werden gehinderd. We hebben hier het lied "Jantjes broekie", het in-trieste verhaal van een kereltje wiens moeder, uitgebuit en ziek, toch probeert haar schat te beschermen tegen de harde wereld, en daarbij uitgeput het leven laat.

Koos Speenhoff, met luxe gitaar, een bard van allure, circa 1916

Jantje's broekie (1904)

Er was eens een haveloos ventje
Die vroeg aan z'n moeder een broek
Maar moeder verdiende geen centje
En vader was wekenlang zoek.
Ach moedertje, geef me geen standje
Er zit in me broekie een scheur!
De jongens op school roepen "Jantje,
Jouw bille die zien we d'r deur".

De moeder werd ziek van de zorgen
Lag stil en bedrukt in een hoek
Geen mens die haar centen wou borgen
En Jantje vroeg toch om z'n broek.
Toen heeft ze haar rok uitgetrokken
De enigste die ze bezat
En ze maakte van stukken en brokken
Een broek voor haar enigste schat.

Nou konden ze Jantje niet plagen
Nou waren zijn billen niet bloot
Maar voor die zijn broekie kon dragen
Ging moeder van narigheid dood.
Ze stierf van het sjouwen en slaven
Vervloekt en verwenst door haar man
Toen Jantje haar mee ging begraven
Toen had ie z'n broekie pas an.

-----
Rotterdam toen en nu