Gedichten....  De Vallende Ruiter....

Gedichten Indexpagina

De Vallende Ruiter


Beste heer schoonewil op uw vraag een reactie te geven op de foto van het herdenkingsmonument 'de vallende ruiter' schieten me eigenlijk woorden tekort.
daar dit monument ons telkenmale herinnerd aan de vijf nare jaren van de oorlog.
en de twintig omgekomen burgers, natuurlijk gaan onze gedachten ook uit naar allen die het leven lieten voor onze VRIJHEID…..

daarom dit gedicht voor allen die het lezen willen
en voor wie Vrijheid het hoogste goed is..

 

Vrijheid


Wanneer weer de Last Post weerklinkt door de kille avondlucht, dan huiver, ik bij dit moment,
en slaak een stille zucht:;
de klank van de trompet verstomd
en het wordt angstig stil
een kleine twee minuten maar,
mijn keel zit dicht ik ril,
want telkenmaal bij dit moment,
droom ik weer die bange droom,
ik zie mijn beide ouders gaan,
mijn tante, nicht en oom
het is even stil rondom mij heen,
en ik bid met heel mijn hart,
om Vrede, Vrijheid en wat Geluk,
om deling van mijn smart.
serene rust omgeeft mij hier
en droom weer een moment,
vergeet even alles om mij heen,
en herdenk hen die ik heb gekend.
door ,,vloekbare schenners meegesleurd,
Vergast, Vermoord, onteerd.
door spijkerlaarzen voort getrapt,
is dat mijn Vrijheid weerd??
Vrijheid wat een nobel woord,
werdt die niet eens in bloed gesmoord,
de Vrede niet gespaard!?
ik vergeet hen niet zo lang ik leef
en mijn hart in Vrijheid bonst
ik herdenk de dood van iedere held,
voor die Vrijheid die van ons.
mijn Vrijheid en ook die van u,
is toch ‘t allerhoogste goed,
wees waakzaam toon verdraagzaamheid,
juist nu, nu het weer moet.
want er licht een leeghoofd op de loer,
die uw vrijheid schaden wil,
hij heult met allerhand gespuis,
men hoort zijn rauwe gil.
want hoor de rattenvanger van weleer,
pijpt weer zijn "doodlijk" lied,
luister niet naar zijn geluid,
verwoest uw vrede niet.
wees stil nu en herdenk in Vree
waarom wij hier weer staan,
wees dankbaar voor uw vrijheid mens,
ook als wij weer huiswaarts gaan............

groetjes Jan Hartmans

Rotterdam toen en nu