In mijn gedachten......

Mijn Herinneringen Index

Rond de Dordtselaan......2001

Regelmatig moet ik naar de vroegere Ambachtsschool aan de Hillevliet voor het maken van foto's.
Als ik zo'n bui heb dan loop ik daar naar toe vanaf het Zuidplein met mijn fotocamera.
Dit doe ik hoofdzakelijk om weer eens door mijn oude buurt te lopen en alles weer eens te bekijken.

      

De steun waar vroeger de grote vlaggenstok van het Belastingkantoor was bevestigd. Deze steun zit er nog steeds.

Hier was destijds het Belastingkantoor gevestigd.

 

Dit was vanaf 1947 de plaats waar wij woonden.

 

     

In mijn jonge jaren woonden wij op de Dordtselaan en de Mijnsheerenlaan en daar heb ik een hele fijne jeugd gehad.
Deze keer had ik weer eens een bui om alles weer eens te bekijken op de Dordtselaan.
Maar als je daar zo loopt en je ziet alles zo aan, dan kan ik niet begrijpen dat het hier allemaal zo gemoedelijk en fijn vertoeven was. Nu schieten de tranen gewoon ik je ogen als je het zo aanziet.
Mijn Opa en Oma Nijman woonden aan de Dordtselaan op nummer 165b dat toen precies boven het belastingkantoor op de bel-etage de eerste trap vanaf de Rijsoordstraat.

     

Mijn Opa was steenhouwer van beroep en had toen die tijd een naambordje H.NIJMAN zelf gemaakt van natuursteen, omdat dit natuurlijk zijn beroep was.
Ik had die dag dan ook het idee om nog eens de voordeur te gaan bekijken waarop het naambordje had gezeten en omdat dit nogal een groot naambordje was kon je de plaats nog precies waar dit had gezeten.

       

Dus ik dacht even 'sentimenteel' mijn fotocamera tevoorschijn halen en een plaatje ervan knippen.
Ik had mijn camera nog maar net in de aanslag en er werd met een ruk een deur opengetrokken en er gelijk op m'n schouder getikt met de vraag:
"WAT MOT DAT HIER?"
Nou was dit een vrij onguur persoon en het was niet raadzaam om hier problemen mee te gaan maken.
Hij vond het niet nodig dat hier foto's gemaakt werden. Ik had dan ook helemaal geen zin om het een en ander uit te gaan leggen, want zoiets dat snappen deze mensen toch niet.
Deze mensen die hier nu wonen zien niet zo graag iemand met een fototoestel in de buurt.
Maar het is toch verschrikkelijk dat je nog niet eens een fotootje kan maken in de mij zeer bekende omgeving. Zo eigenwijs als ik ben heb de foto toch gemaakt en ben daarna maar weer rustig de trap afgelopen.
Als je dan weer verder loopt te sloffen richting Putsebocht dan gaan je gedachten toch weer terug naar  die gezellige jaren in deze buurt.

       

Vroeger liep ik van de woning aan de Dordtselaan naar mijn schooltje aan het Ericaplein.
Links nog een fotootje van het Ericaplein in 1982.
Ook daar is niets meer van te herkennen, allemaal verdwenen.
De ingang van mijn school is op deze foto goed te zien in het midden van de foto.

       

De hoofdjuffrouw van deze school juffrouw BOS was een vrij strenge tante waar je wel een straatje voor rond ging. Maar misschien beter zo als anders.
Rechts een klassefoto met juffrouw Gardenier. Daar heb ik 6 jaar lang les van gehad. Achteraf best een aardig mens maar toen had ik nog wel eens problemen met haar.
Ik was in die tijd nogal gek op niespoeder en jeukpoeder, maar daar was de juffrouw niet zo gek op.

Vanuit school ging ik dikwijls over de Putsebocht langs de "Magneet"  waar tegen het einde van het jaar Sinterklaas stond met Zwarte Piet die met pepernoten stond te gooien.
Dit zijn dingen die vergeet je nooit meer, toen kon je nog gewoon op straat een fotootje maken.
Maar ja, die tijden zijn voorgoed voorbij.

      

Zo, dit moest ik gewoon even kwijt.......

Rotterdam toen en nu