Herinneringen van Kees de Jong......

Rubriek Index

Kees de Jong geboren 15 juli 1943 in de Havenstraat Nr. 79 te Delfshaven.......

Klasfoto anno 1950 Minerva School Bospolderplein (Hoofdmeester van Tiel) met o.a. Joop Bakker, Henk Ottevanger,
Robbie Verheij, Leen van Es, Theo Verschoor, Tonni Zandboer, Robbie Hoeksema, Wim Schipper, Nico Stellingwerf,
Kees de Jong, Wim Schot, Adrie Bostelaar, Piet de Neef, Fred Buis, Appie Uitenbogaard, Joop Herwijnen

HAVENSTRAAT

We lopen over de Havenstraat van de Oranje Nassaustraat tot aan de Lage Erfbrug.

Kapper Bijl
Kapper Bijl op de hoek van de havenstraat Oranje Nassaustraat, moeder zij altijd denk erom dat je het kort laat knippen want er was geen geld om iedere keer naar de kapper te gaan. De prijs van haarknippen was toen 35 cent.

Sam Cohen
Even verderop de havenstraat sigarenmagazijn Nederland, ome sam cohen de sneldichter van Delfshaven. In zijn winkel stond op de toonbank een radio met achterop een schakelaartje wat je kon omzetten als je muziek wilde horen.
Hij verkocht ook voor die tijd pikante lektuur Bolero etc.
Boodschappen halen en helpen met het uitpakken van de voorraad sigaren en sigaretten ome sam was een aardige man maar wel een typisch figuur.

Bloemencorso over de Havenstraat in de jaren 50.
van Vessem
Voor de deur bij Sam Cohen stond meestal de bloemenstal van van Vessem.

Hagestijn
Daarnaast de winkel van de visboer Hagestijn altijd bergen verse gekookte mosselen in de etalage.

De Jong
Asbesthandel de Jong moest ik dikwijls de lederen aandrijfriem van de wasmachine in laten korten onze wasmachine was zo'n grote houten tobbe met een elektromotor eronder. Een luxe in die tijd.

De Koloniaal
Daarnaast de kruidenier " De Koloniaal" moeder haalde daar boodschappen en zei "schrijf het maar op"
Ik ben daar ook een paar keer snoep gaan halen en zei "schrijf het maar op",
Moeder was daar niet blij mee.

Auto te water in de Coolhaven.
De Waard
De Radiodokter De Waard met alle mogelijke geluidsapparatuur voor evenementen tweedehands radio-onderdelen.

De Bolster
Komen we bij de familie de Bolster, hun dochter Meini was vriendin met mijn zus Coby.

Bloemencorso over de Havenstraat in de jaren 50.
Dietrich 
Dietrich had een klein winkeltje , wij haalde daar petroleum.
Ha lekker pikkie zei die altijd als ik de winkel binnenkwam.

Peet Hooyman
In de jaren zestig begon Peet Hooyman hier zijn winkeltje in reparatie en verkoop van naaimachines.

Loopbrug en kabelbaan op tentoonstelling E55.
Jamin 
Jamin , bij Jamin waren ze zo vriendelijk om een ijsje van een dubbeltje door te snijden dus je kon voor 5 cent daar een ijsje gaan kopen.

De Held 
De Held, Mientje de Held had een snoepwinkeltje maar was aardig op leeftijd en niet meer zo vlot terbeen , eer zij van achter in de winkel was hadden de jeugdige bezoekers al het een en ander in de zakken, Zij is daarom gestopt met haar winkel.

Manifarges
Manifarges, De kapper onze buurman.
Manifarges was lid van de brandweer dus als er alarm was en je zat net onder het mes had je echt pech gehad want Manifarges pakte als een haas zijn brandweer spullen en als de brandweerwagen over de havenstraat ging sprong hij daar voor de deur op de wagen.
Speelde dikwijls met hun zoon Wout.

Simon Gastelaar
Dierenwinkel van Simon Gastelaar midden in de winkel een grote zinken teil met verse waterluizen voor de vissen.

Tenwolde
Bij Tenwolde heb ik nog een paar jaar gewerkt in de winkel als verkoper.
Was een erg leuke tijd want Tenwolde verkocht van alles, bedrijfskleding, regenkleding, spijkerbroeken tweedehand militaire kleding en verhuur en verkoop van kampeerartikelen.
Even verderop in de havenstraat zat ook een winkel met bedrijfskleding en militairen kleding dat was dus de concurrent.
Zij hielden elkaar nauwkeurig in de gaten qua klanten en prijzen en gingen steeds in de etalage naar de prijzen kijken.
Tenwolde had een achteruitgang aan het Piet Heynsplein en als er dan een partij lege dozen in de kelder stonden gingen die in de bestelwagen en werden aan de voorkant weer uitgeladen, wel in het zicht van de concurrent die werd groen en geel van nijd als hij zag hoeveel handel daar naar binnenging.
Ome Henk Tenwolde was eens de pui aan het schoonmaken toen er een klant kwam voor een tweede hands militaire werkbroek. Maar die klant vond de exemplaren in de winkel niet mooi en wilde die uit de etalage hebben. Ome Henk zei daar zit een gat in de klant geloofde hem niet en wilde perse de broek uit de etalage hebben.
Om Henk is toen in de etalage geklommen heeft de broek eruit gehaald en gaf hem aan de klant en inderdaad er zat een gat in, maar die moet ik niet hebben zei de klant en liep de winkel uit.
Ome Henk liep er woedend achteraan en kiepte een emmer water die voor de deur stond over zijn hoofd. Grote consternatie maar de man droop af.
Er kwamen veel zeelieden in de winkel , van de Lloyd ,Indonesiërs met hun fluwelen petjes die brabbelde in het Maleis en Engels en handen en voeten wat ze moesten hebben, meestal warme kleding en werkschoenen.
Sepatoe heavy kretja ( zware werkschoenen).
Ook veel turken en Kaapverdianen kwamen in die tijd als zeeman in de winkel.
Met de tentenverhuur ging het leuk.
Ome Henk had eens een stel tenten gekocht van zware kwaliteit katoen, goed voor de verhuur.
Helaas waren die tenten niet krimpvrij en hadden de klanten problemen met de stokken die te lang waren voor de gekrompen tenten.
Ook heb ik eens een keer een woedende klant gekregen die terug kwam van vakantie en een hoop ellende had meegemaakt bij het opzetten van zijn tent.
Had de arme man een verkeerde zak met stokken meegekregen.

Bloemencorso over de Havenstraat in de jaren 50.
Lebbink
Jan de fotograaf had een klein winkeltje fotoartikelen en maakte reportages.
Hij had een aardige dochter Dini.

Zewald
Sigarenmagazijn, hier moest ik dikwijls voor mijn vader een pakje Sterling shag halen.

Stroek
De schoenmaker.

Noorlander
Bloemenmagazijn Noorlander, hier ging ik dikwijls helpen bij het bezorgen van bloemen de hele stad door, voor een snoepje een dubbeltje of een kwartje.
Iedere zaterdagmiddag moest ik een boeket bloemen brengen naar Schiedam Archimedesstraat, kreeg altijd een kwartje .
Die klant was de moeder van de baas.
Een keer had ik daar een zeer goede dag.
De Voetbalclub vierde een jubileum in café de Windhoek ongeveer 200 mtr. van de winkel.
Er kwamen veel bestellingen binnen en ik ging die iedere keer bezorgen.
Elke keer als ik met bloemen het café binnenkwam werd er gezegd geef die jonge eens wat.
Nou ik denk dat er zo'n 25 bestellingen die dag binnenkwamen dus je begrijpt mijn dag kon niet stuk.

Mulder
Vrouw Mulder met haar lange grijze haren was een opvallende verschijning op de Havenstraat en Piet Heynplein. Haar huis lag vol oude kranten en soms ging ze met een klein gietertje de plataan op het Piet Heynplein water geven.

Moerman
Hier bestelde moeder onze kolen ieder jaar 14 mud, de prijs toen was ongeveer 12,50 per mud.
Een hele klus voor de kolenboer om 14 zakken naar boven de brengen en te storten in de kolenkist.

Kroon
Verfhandel een van de oudste zit er nu nog.

Jan de Bels
Hengelsportartikelen, op zaterdag stonden de klanten daar in een lange rij.

Soek
Kachelsmid , speelde wel eens met Hans Soek.

Brinkman
Vishandel, altijd op Zaterdag een Makreel halen, een pracht exemplaar voor 35 ct.

Coolhaven - Lage Erfbrug
VEROLME
Aan de overkant van de havenstraat vooraan de Coolhaven boven de suikercentrale was Scheepsbouwer Verolme begonnen met zijn Scheepsinstallatiebedrijf Nederland.
Mijn vader werkte bij de RDM en zei tegen mijn moeder dat hij bij Verolme een dubbeltje per uur meer kon verdienen. 
In Delfshaven werkte veel mensen bij de scheepswerven Wilton, Gusto en RDM, Verolme begon met zijn werf op Rozenburg en had veel personeel nodig.
Ik werkte in die tijd op een scheepvaartkantoor als documentenjongen, heel de dag de haven door op de fiets om documenten voor de ontvangst van goederen in de haven in orde te maken.
In café Atlantic op het Westplein was Verolme het gesprek van de dag.
Hier kwamen dikwijls de notabelen van de scheepvaartkantoren in de omgeving Wambersie, Nievelt Goudriaan, Cornelder, Ruys & Co. om er maar een paar te noemen.
Een klein beetje meesmuilend over Verolme want die timmerde aan de weg met grootse plannen voor de scheepsbouw.
De concurrenten waren niet blij met zijn activiteiten.
Hij bouwde op Rozenburg een gigantische werf betaalde zijn personeel beter, bouwde woningen voor zijn personeel en was dagelijks in het nieuws met nog meer plannen.

Ik werkte in die tijd bij Vesca, direkteur was Jan van Lambaart aan die man heb ik eigenlijk veel te danken, de verdienste waren niet veel maar het was een goede leerschool.
Na 7 jaar Vesca zag ik een advertentie in de krant van Verolme gevraagd een "declarant" ik solliciteerde en werd aangenomen als declarant.
Salaris was haast het dubbele van wat ik toen verdiende op het scheepsvaart-kantoor. Dus dat schoot lekker op.
Ik heb er haast veertig jaar gewerkt in diverse functies want Verolme was een bedrijf met 4500 vaste medewerkers toen ik er begon.
Toen ik met pensioen ging werkte er nog ongeveer 350 vaste medewerkers.
Een van de hoogtepunten van Verolme in die tijd was de tewaterlating van de eerste Mammoet tanker "Ess Cambria" VDSM Bouwnummer 785 op 10 mei 1969, duizenden mensen waren naar de werf gekomen om dit spektakel te aanschouwen.

Gert van de Hoest de P.R. man van Verolme had alles uit de kast gehaald om dit evenement in de publiciteit te brengen.
Het was dan ook een fantastisch gezicht om de tanker met een gewicht van 35000 ton van de helling te zien glijden.
10 jaar later was het afgelopen na een aantal krampachtige fusies ging de scheepsnieuwbouw ten onder RSV stond eigenlijk voor een onmogelijke opgave.
Een concern met 10000 vaste werknemers stond voor een martelgang.
Verolme had RSV in contact gebracht met de Sjah van Perzie en men had hoge verwachtingen van de levering van Fregatten.
Helaas moest de Sjah het veld ruimen voor de Ayatollah Komeini.
RSV was in de markt voor de levering van reaktorvaten voor een kerncentrale in Zuid Afrika, politiek was dat toen niet haalbaar.
RSV was in de markt voor de levering van kolen graafmachines in de Verenigde Staten, helaas bleken de partners in de USA niet betrouwbaar.
Zij hadden daar een fonds gesticht om die kolengravers te exploiteren
MMWHOPS(Making Money While Other People Sleeping)
Daar is niets van terecht gekomen.
China - Taiwan . RSV ging duikboten leveren aan Taiwan een politiek uiterst moeilijk verhaal maar RSV kreeg toch vergunning om de duikboten te leveren.
Ik was in die tijd lid van de contactcommissie van het RSV personeelsblad
RSV IN DRUK en had contact met Gert van der Hoest.

Tewaterlating booreiland 'PETROBALTIC' 22 december 1979.
Zaterdag 22 december 1979 ‘s morgens om 7 uur ging het laatste projekt van de Mammoethelling bij Verolme een zelfheffend booreiland "PETROBALTIC"
Weinig mensen en geen publiciteit het was een trieste gebeurtenis.
Ik heb toen wat foto's gemaakt van die tewaterlating en aan Gert van der Hoest gegeven.
Hij belde mij de volgende dag om te vragen of er met die foto's was gemanipuleerd.
Ik wist van niets want de foto's waren gewoon in de winkel ontwikkeld en afgedrukt.
Gert zei mij dat de Raad van Bestuur van RSV iets met die foto's ging doen.
Wat de Raad van Bestuur van RSV met die foto's heeft gedaan weet ik niet.
Een week later stond er een vrachtauto voor mijn kantoor bij Verolme die een foto kwam brengen.
Het was een foto van 5 x 2 mtr. van de tewaterlating van de Esso Cambria.

Een schril kontrast met de tewaterlating van de Petrobaltic.

Ik heb die foto toen in het leslokaal van de leerschool van Verolme gehangen.

M.vr.Gr. Kees de Jong
Rotterdam toen en nu