Rotterdamse herinneringen..........

Rubriek Index

Hillegerbergse Herinneringen van Jan Bras........

Als ik heimwee krijg naar Rotterdam dan zoek ik de pas ontdekte site "Rotterdam toen en nu' op. Geweldig leuk en je kunt echt meedoen. Maar de site van Engelfriet is ook heel erg interessant.
En de Braziliaanse familieleden vinden de Rotterdamse foto's "bonito". Erg leuk om iets te zien waar je nog nooit geweest bent.
Je ziet maar wat je met het verhaal doet, knip je het in stukjes of plaats je het als geheel. Helaas heb ik geen foto's(zitten in albums)
Succes met de site!
Jan Bras

Mijn hele jeugdtijd heb ik in Rotterdam doorgebracht, deels in Hillegersberg waar ik ben geboren (het staat dus altijd nog op mijn "officiele" papieren want in februari 1941 werd het pas door Rotterdam geannexeerd). Veel mensen vragen en vroegen waar Hillegersberg toch wel mag liggen en denken dan bij voorbaat al het antwoord te weten en zeggen "Zeker in Friesland". Ik gaf vaak als antwoord "Hillegersberg ligt op ongeveer 400 KM ten noorden van Parijs". En dan zie je ze denken....
Het was een gezellige wijk (en nog) om er te wonen.
Vaak gingen mijn vader en ik 's-avonds na het eten "de plas rond" en dan bedoel ik de Bergse Plas. We liepen dan via de Prins Bernhardkade, het sluisje waar het in de zomertijd bijzonder druk was door het schutten van de plezierjachten van en naar de Rotte(meren) en bleven we even kijken. Voort ging het weer langs het slingerend fiets- en wandelpad langs de Rotte, passeerden de botenopknapplaats of te wel de jachtwerf van Wurth met daarnaast de zeilclub "De Instuif" met het bordje"Alleen voor leden", dus daar mocht je geen limonade drinken want je was geen lid. We hoorden van een uitgebreid recreatiegebied dat men van plan was om aan te leggen, dat kwam er dan ook en in later tijd was het dan ook heerlijk om buiten te zitten aan de plas en kwamen bij de Prinsemolen uit 1648 die als watermolen zorgde voor een goede waterstand. Bij het oude cafeetje vlak bij het Boterdorps Verlaat namen we een glas fris en soms was er een buurtgenoot en genoten we even van het "visserslatijn", want de hele dag waren er wel vissers op de plas en de paling smaakte dan ook erg lekker want die werd nog wel eens gevangen. Helaas heb ik nooit dat geluk gekend, kleine zgn. posjes maar ook karpertjes. Langs de oude sluis met zijn typische houten constructie en aan de overkant zagen we de villa's aan de Bergse Linker Rottekade.
We liepen de Strekkade langs en aan het plantsoen was men al bezig een begin te maken wat later in de volksmond "de goudkust" zou gaan heten met de naam Prinses Betrixplantsoen.
Aan het eind voor het bruggetje naar het pad langs de Strekkade was al een tehuis voor oudere dames "Elisabethstichting" genaamd en deze stichting had oude papieren want in 1750 of daaromtrent was er al sprake van een oude-vrouwenhuis in de binnenstad van Rotterdam. Later zijn mijn beide grootmoeders in dat toch wel uit de tijd geraakte tehuis komen wonen en hadden daar toch een goede verzorging. Maar toen mijn vader en ik die rondjes rond de plas maakten, wisten we geen van beiden dat moeder en schoonmoeder (mijn beide oma's dus) daar nog eens kwamen te wonen.
We waren al een poos onderweg, als we de tijd die we in het cafeetje van Brekweg (opeens herinner ik me de naam weer) eraf zouden trekken en dat was toch altijd wel een half uurtje, dan zouden we precies een half uur hebben gelopen, of gewandeld.
De totale "Plas Rond-wandeling zonder te stoppen duurt van huis tot huis een uur. En nog steeds, want hoewel ik al lang uit Hillegersberg weg ben en zelfs uit Nederland (mijn vrouw en ik wonen sinds begin 2007 in Brazilie) hebben we in het jaar voor ons vertrek uit Nederland nog diverse nostalgische "afscheids"tripjes gemaakt en een rondje om de plas duurt zonder te stoppen nog altijd een uur.
Maar inmiddels waren pa en ik bij de Weissenbruchlaan gearriveerd. De mooie winkels waren er nog niet en ik herinner me dat we de Strekkade afliepen tot aan de Bergse Dorpsstraat want van de flat aan de Chabotlaan en van Albert Heyn op de hoek was nog helemaal geen sprake.
De Bergse Dorpsstraat, langs Pockel, de banketzaak met lekker gebak, Apotheek Exler, waar je soms vanaf de Straatweg helemaal 's-avonds naar toe moest voor medicijnen, want de dichtstbijzijnde apotheek en dat was voor ons van Asselt aan de Straatweg, hoek Juliana van Stolberglaan, had dan "toevalig" geen avondopenstelling. En meestal regende het, en lijn 14 naar de Dorpsstraat (we hadden het nooit over de Bergse Dorpsstraat) was net voorbij.
Maar goed, Apotheek Exler waren we gepasseerd en we staken de Freericksplaats over wat nog een landweggetje was met een rijtje huizen en op het landje ernaast (waar dus heel lang geleden het legendarische Freericks moet zijn geweest) was een paar keer per jaar kermis. Ultee, de slager, Ebeli, de elektriciteitszaak, Zeelenberg, de melkboer (kwam met zijn paard en wagen altijd aan de deur en ik mocht op zaterdag altijd helpen), passeerden we en de lage winkeltjes waar Fiolet de schoenmaker zat en typisch, heel wat jaren later zaten de zoon Henk en ik samen naast elkaar zondag aan zondag in een Haagse kerk. Zowel hij als ik waren in Den Haag terechtgekomen en er werden toen ook vanzelf veel herinneringen opgehaald. Voorbij Fiolet, de poort waarachter kolenhandel Brandwijk zat en daarnaast de boekhandel van Heijink.
Het was dat stuk wel uitkijken want de tramrails (richting Molenlaan) liep vlak langs het trottoir en er was een zeer smalle strook voor de fietsers, Aan de overkant van de straat waren natuurlijk ook bekende winkels zoals slagerij van Wensveen, drogisterij Geda, Bas Tol de slager en later die delicatessenzaak Au Gourmet, Carlier voor schrijfwaren, boekhandel de Melker  en nog meer zaken waarvan de namen me niet zo meer voor de geest komen.
Als je vanuit de Hillegersbergse straten naar de Bergse Dorpsstraat ging om te winkelen, want er was voor die tijd toch wel een heel assortiment, dan sprak men altijd over "we gaan naar het dorp". Want rond die Bergse dorpsstraat of liever gezegd, erachter was De Donk, een soort heuvel of terp waarop de oude Hillegondakerk met de kasteelruine het begin was van het dorp Hillegersberg.
We gaan nu naar de Straatweg, passeren het restaurant dat toen in die tijd (vijftiger jaren) Review heette en vrij prijzig was en mijn zakgeld was niet toereikend om daar een maaltijd te verorberen, het laatste stukje van de Bergse Dorpsstraat met het dubbele witte huis met de zeer toepasselijke naam "Dubbel Blank" en voorbij de doodlopende straat naar de plas, Plasoord geheten, tandarts Wegman (men noemde hem wel "de beul van Hillegersberg" of het waar is....wie zal het zeggen...een tandarts moet soms pijn doen en de verhalen waren soms "Fantastische vertellingen". Meisjeshuis "Vredestein", ja voor die meisjes was het uitkijken....die zaten in een "gesticht". Nou, dat gesticht bleek een dependance van Ver. Kinderzorg waar half-wezen werden verzorgd. Wat men soms elkaar niet wijsmaken kon....
Tegenwoordig is Vredestein met zijn "paviljoens" een flitsende en grote notarispraktijk. Richting Bijdorp, een particulier park (van de Nationale) met het bord "verboden toegang". We zagen de hoge bomen en de reigernesten, geweldig allemaal.
Gelukkig zijn veel van de huizen aan de Straatweg nog in goede staat en waar nodig door nieuwbouw vervangen. We kwamen bij de brug waar aan de rechterkant "Zomerlust" was (nu is daar een groot chinees restaurant) waar we vaak een bootje huurden om te vissen en te spelevaren op de plas.
Vlak na de brug lins af en op de Prins Bernhardkade aangekomen waren we toch wel blij dat we deze wandeling erop hadden zitten, maar niet voor de laatste keer. Want het blijft altijd een mooie wandeling en er is altijd veel te zien.  En....je kunt ook bij de Straatweg beginnen. Zie je het allemaal van een andere kant.
Jan Bras hartelijk bedankt!
Rotterdam toen en nu