Jamin....in......Rotterdam.....
Jamin was een begrip in Rotterdam......
Alleen al in Rotterdam waren in 1908 reeds zo’n vijftig Jamin-winkels. Het ging steeds sneller: drie jaar later breidde de onderneming nog eens uit en dat duurde voort tot in 1924 de totale bedrijfsoppervlakte op ruim 15.000 m² was gekomen. Dat jaar telde het concern honderd vijfendertig eigen winkels en dat aantal bleef toenemen tot ruim driehonderd in de jaren dertig, waarvan een deel op provisiebasis werkte. Ook limonade kwam in het assortiment en er reden talloze ijswagentjes van Jamin door het land. De kracht van de onderneming lag in het gevarieerde aanbod: kinderen konden snoep kopen voor een paar centen, terwijl er voor dames uit gegoede kring bonbons en roomboterkoekjes waren. Typische lekkernijen uit de beginjaren waren de pindarotsjes, waarmee Jamin beroemd werd, ‘spoorbanket’ en boterletters.

Jamin aan de Hugo de Grootstraat (Foto G A Rotterdam)

De onderneming bleef lang een typisch familiebedrijf. Oprichter Cornelis Jamin verplichtte zelfs zijn werknemers katholiek te worden en tot na de oorlog werd het personeel in Roomse kring gezocht. Het werkklimaat was streng en patriarchaal, maar er werden redelijke lonen uitbetaald en er waren behoorlijke sociale voorzieningen. Er was zelfs een harmonievereniging, een voetbalteam, etc.. Desondanks vonden er in de jaren twintig en vijftig stakingen plaats van de fabrieksmeisjes, onder andere voor (meer) vakantiedagen.
Van het fabriekscomplex bezit het museum een maquette. De herbouw en uitbreiding van deze fabriek na de oorlog leverde een frontale botsing op met het stadsbestuur. In de wederopbouwplannen wilde de gemeente voorkomen dat in de binnenstad grote industrieën bleven en B&W wees voor Jamin een locatie aan in de Spaanse Polder, waar alle ruimte was. Daarop vooruitlopend was de fabrieksgrond reeds in de oorlogsjaren onteigend, net als bij zovele bedrijven in de stad. Jamin ging echter na de bevrijding niet akkoord met de voorgestelde locatie en de bijbehorende verhuisvergoeding. Men begon uit te zien naar een heel andere vestigingsplek en koos voor Oosterhout, ondanks een late toezegging van de gemeente dat men toch op de Hugo de Grootstraat mocht uitbreiden… In 1955 begon Jamin zijn activiteiten te Rotterdam te verminderen; de Hugo de Grootstraat werd geleidelijk verlaten. De productie ging als eerste weg, te beginnen met de afdeling suikerwerk in 1957. Het laatst vertrok de ijsfabricage in 1968. Van de kantoorafdelingen was als tussenoplossing een deel naar het Bedrijvenverzamelgebouw in Rotterdam-Zuid gegaan. In 1972 vertrok het laatste onderdeel van de onderneming van daaruit naar Brabant.

Het Jamin-pand aan de Hugo de Grootstraat werd in 1980 gesloopt..........

Hierboven zien we de hoek Putsebocht - Resedastraat met een voor mij hele bekende winkel van Jamin
met het nog bekendere "Snoepje van Week" weet u nog wel.....?
Andries Haak stuurde mij enkele fotootjes rond de vestiging van Jamin aan de Hugo de Grootstraat......
Andries: Ik heb ook nog een foto met mijn nichtje, daar staan we bij de gesloten deur van de ijsverkoop van Jamin.
Andries: De ingang van de Jaminfabriek was aan de Hugo de Grootstraat maar aan de Warande liep hij ook en daar was een inbouw waar je ijs kon kopen,
daar heb ik nog een foto van toen ik een jaar of vier was.
Andries: Ja, ik ging een ijsje kopen, toen was ik vier of vijf jaar. Op de foto met de ouders ben ik de middelste met een gek petje en dubbele rand.
Andries bedankt voor de fotootjes en informatie.....
Heeft u nog informatie en/of foto's van winkels van de Gruiter.....? Wij horen het graag leuk voor plaatsing op de website....!!
      
Rotterdam toen en nu