ReŁnie Tamboer- en Trompetterkorps AHOY Rotterdam.......

Terug naar Indexpagina 2006

Piet Meijer vertelt:

Als 17 jarige jongen kwam ik bij de toen heel bekende Tamboer en trompetterkorps  Ahoy Rotterdam.

Piet Meijer in tenu

En de Kuip zong Hand in Hand........

Ahoy was een begrip. Opgericht in 1955 waren de eerste jaren zwaar, maar daarna wist het tamboer- en trompetterkorps nationale en zelfs internationale faam te verwerven. Prijzen werden gewonnen, optredens waren er onder meer in San Remo en Düsseldorf. Een revolutionair muziekgezelschap, dat wars was van het geijkte marsmuziekrepertoire.
Zomaar een tamboerkorps, ergens in Rotterdam. Dachten we. Misschien dat iemand zich het afgebeelde straatje zou herinneren, of een van de leden van het voorbij marcherende gezelschap - we zouden er al heel blij mee zijn geweest.
Nu, een week later, blijkt dat de raadplaat van vorige week een regelrecht schot in de roos is. Vele tientallen mailtjes belichten vrijwel elk detail op deze foto, handgeschreven of getypte briefjes vullen eventuele hiaten op. Nog vragen? Geen vragen!
Om te beginnen, was dit inderdaad niet zómaar een tamboerkorps, dat zo heftig trommelend op de fotograaf afloopt. Maar, schrijft Doris Mout uit Nieuw-Lekkerland, het Tamboer- en Trompetterkorps Ahoy. Opgericht in september 1955 door onder anderen Henk de Geus, Louis de Geus, Jan Bronkhorst, Karel Diepenhorst, Wim Hardenbol en Herman Breukhoven. ,,De eerste tijd werd er vergaderd en gerepeteerd in een houten gebouwtje van de speeltuinvereniging aan de Carnissesingel. Er zat geen ruit meer in, waardoor er veel kou werd geleden. Maar het was gratis,’’ schrijft Mout, zelf oud-lid van dit korps.
Na een korte periode werd nieuwe oefenruimte gevonden: de kantine bij het constructiebedrijf Nellen aan de Sluisjesdijk. ,,Terwijl we voor de exercitie, in weer en wind, naar buiten gingen. Ook hier werd het door de aanwas van nieuwe leden en het gescheiden repeteren van tamboers en de trompetten te klein en moesten we op zoek naar een nieuwe plek.
Dat werden de voormalige veilinghallen aan de Waalhaven.’’
Ahoy werd een doorslaand succes. ,,In 1962 werd een grandioze eerste prijs in de hoogste afdeling op het wereldmuziekconcours te Kerkrade behaald,’’ meldt Mout trots. Zelf was hij present tijdens optredens in San Remo, Düsseldorf en ’niet te vergeten’ in de Kuip, waar tijdens Europacup-wedstrijden acte de présence werd gegeven. ,,Het hoogtepunt was altijd als we het lijflied Hand in Hand Kameraden speelden en er dan ruim 60.000 stadionbezoekers mee zaten te zingen.’’
Het tonen van het nieuwe gala uniform aan de Boergoensestraat.
Herman Breukhoven, de naam viel al. Ook de oud-voorzitter van Ahoy klom in de pen. ,,We presenteerden ons voor het eerst aan het Charloise publiek op 30 april 1956 tijdens de viering van Koninginnedag. De tambour-maître was Henk de Geus, tevens secretaris. De trompetterinstructeur en tevens componist van vele muziekmarsen was Wim Hardenbol.’’
Het tonen van het nieuwe gala uniform aan de Boergoensestraat.
Corrie de Geus uit Klaaswaal schreef ook een briefje. ,,Daar voorop loopt mijn man, Henk de Geus,’’ meldt zij. ,,Ik heb met mijn vriendinnen veel voor het korps gedaan. Die schortjes onder de trommels bijvoorbeeld hebben wij zelf gemaakt van zakken uit de meelfabriek. Handschoenen maakten we van witte tricothemden.’’
Diana Moesker-Buurman en Petra Vermeulen-Buurman – tweelingzussen – schreven onafhankelijk van elkaar een briefje. ,,Ik moest even een traantje wegpinken toen ik de foto zag,’’ meldt eerstgenoemde. ,,De man rechts voor op de foto met trommel is namelijk mijn vader, Adriaan Buurman. Het nare toeval wil dat hij 26 september is overleden.’’ Haar zus: ,,Mijn vader in de krant, wat zou hij hier trots op zijn geweest. Het drummen was zijn lust en zijn leven.’’
Dan de Zandblokstraat, de plek waar de kiek is gemaakt. Wat een verrassing, schrijft Gerda Riemens van Putten uit Oud-Beijerland. ,,Links op de foto zie je de Milkbar van Van Putten. Dat was de zaak van mijn vader, mijn man heeft die in 1972 overgenomen. Boven de winkel woonden mijn opa en oma, ikzelf om de hoek op de Katendrechtse Lagedijk. Op de hoek de sigarenzaak van Exter, aan de overkant de luxe bonbon- en koekjeswinkel van Engelbracht.
Op de achtergrond fietsenwinkel WBR.’’
Dat stond, weet P.A. van der Graaf-Dikmans, voor Willem Buitendijk Rijwielen, gevestigd aan de Wolphaertsbocht. ,,Ik rijd nog steeds op mijn WBR mét dikke banden, een rijwiel van even voor de oorlog, zo is mij verteld door de gulle geefster. Al ongeveer dertig jaar doe ik er mijn dagelijkse boodschappen mee. Ik heb altijd veel bekijks, vooral van ouderen.’’
Het tonen van het nieuwe gala uniform aan de Boergoensestraat.
Zwijndrechter Otto J. van Tuyl gaat wat dieper in op de sigarenwinkel van Exter. ,,Die had een hele batterij automaten aan de gevel hangen, zodat de verkoop na sluitingstijd gewoon door kon gaan. Er stond zelfs een geldwisselaar bij de winkel met een tas met muntgeld op zijn buik en een druppel aan zijn neus.
Die druppel kan tegenwoordig nog steeds, maar die tas met geld niet meer.’’
Terug naar Ahoy. Aan het woord Jaap van Efferen: ,,Het korps wilde iets anders brengen dan het geijkte marsmuziekrepertoire en het rechttoe rechtaan lopen op straat. Dit korps heeft zowel op muzikaal als op showtechnisch gebied het pad gebaand voor vele andere korpsen in Nederland. Baanbrekend was het hollen op muziek, het gedeeltelijk zingen van een gespeeld nummer (Yellow Submarine) en het lopen van showfiguren.’’
Helaas, besluit hij, viel in 2003 het doek voor de vereniging. ,,Wegens gebrek aan leden. Het opheffen van dit korps laat een leegte achter in de Nederlandse muziekwereld.’’
Afgelopen zaterdag 1 september 2007 kwam de oude harden bij elkaar........ Hieronder enkele foto's van deze dag!
In het midden Piet Meijer
Tamboer en tromperkorps  Ahoy Rotterdam 1 september 2007
Tamboer en tromperkorps  Ahoy Rotterdam
Tamboer en tromperkorps  Ahoy Rotterdam
Tamboer en tromperkorps  Ahoy Rotterdam
Tamboer en tromperkorps  Ahoy Rotterdam
Rotterdam toen en nu